happy go lucky me !

If I got òne chance in a lifetime to sail on a cargovessel, lets say 1/100,

and if I got òne chance out of 100, to be on the bést cargo in the world, 

ànd, to celebrate my birthday within a 40 days journey (365 x 1/40 = 9)

then, would this chance be higher than 1/ 100 x 100 x 9 = 1/ 90.000 ??

means òne chance out of 90.000, that's less than the chance of winning

one million dollar on the lotto or on the steeple chase....?

  >>>   do you imagine, I'm a lucky guy ?? Today, on my 67th birthday !??

My best thanks go to Werner vD and Jo Coens, for making this possible, 

and especially to capt. Lars Melin, for allowing me on 'his' ship, Oberon, 

and last but not least to chief-engineer, Jon-Erik,  who organised a fare-

wel drink in his cabin, together with the captain. Lucky, indeed, I am !

feestmaal

Het feestmaal op de vooravond van mijn verjaardag was excellent :
met inspraak van het feestvarken, Gravad Oxfile & Löjromssås voor 
hors-d'oeuvre, Lammkotletter & Potatisgratäng (gratin Dauphinois) 
en 'n meerlagige 'Princess'-verjaardagstaart, waar boven op de 
olijfgroene marsepeinlaag, mijn naam in chocoladeletters prijkte. 
De Tempranillo die ik meehad kwam goed vanpas en smaakte !
Agnetha zette haar best beentje voor, en om haar te bedanken, 
schonk ik haar twee boeken van P.G. Wodehouse, 'The coming of
Bill' en 'The girl on the sea' (!) -ze was daar héél blij mee-chance, 
want aan boord kunt ge geen bos bloemen gaan kopen ! 

tijdens 't eten stond de kapitein ineens recht, en bracht een toast uit, 
die nogal een beetje indruk maakte, want hij begon met M.L.King 's
"I had a dream" ! (Speech die hij afstak in 1963 voor 50.000 mensen
op Pennsylvania Ave, Washington) en hij verschoof dit thema naar 
'zijn schip', de Oberon, dat hij droomde het mooiste te zijn van allen, 
met een dreamteam, en dat benadrukte hij: stuk voor stuk excellente
mensen, het moet gezegd worden, en ik zal het niet tegenspreken. 
Het professionalisme, de ambitie om top-ranking te zijn straalt hier
van alle geledingen af, en draagt bij tot dat gevoel van veiligheid,
dat van gans de reis nooit, ik herhaal nooit!- in het gedrang kwam.

Ik had een speechke voorbereid, en kon dan ook passend reageren,
om de mensen één voor één te bedanken en de crew -met op de
eerste plaats de kapitein, te feliciteren in haar geheel. Respect en
responsability, is hier schering en inslag, en dat voorbeeld stelt als
eerste de kapitein Lars Melin himself. Eigenaardig bewijs daarvan, 
dat alles zo keurig, ordentelijk en zo proper is ! Nooit had ik zoiets
van dàt nivo, op een cargo, tussen zeelui, verwacht. 

Auckland, Nieuw Zeeland

brief a Willem op Asmallnest - die me opwacht straks in Brisbane, Au., 
nadat zijn zeilcompagnon Adam van de 'Elena' me was komen gedag
zeggen in Auckland Nw Zealand, nav een tussenstop van S/V Oberon

Auckland is en moderne, sjieke, kosmopoliete stad met veel chinezen ; 

het lijkt precies miniatuur-New York, maar ademt een erg britse adem uit,

en, er lopen heel wat hupse meiden rond. Een kort jeansbroekje is mode :

wat ik in de voorbije weken aan vrouwelijk schoon (lees: bloot) gemist heb,

werd vandaag ruimschoots gecompenseerd.  

11 u: Adam komt toe met de ferry, en heeft zijn fiets bij voor de terugweg.

Samen eerst een Leffe-van-'t vat gaan drinken in de Belgian Pub, heerlijk.

Daarna lunchen op de 1e verdieping vh ferrygebouw, terras met zicht op de 

haven, de ferryterminals, en in de verte, het eiland  waar ie verblijft met de 

marina, waar tussen zo'n honderd yachten, de mooie Elena gemeerd ligt. 

We hadden elkaar veel vertellen, en Adam moest natuurlijk alles weten van

mijn avontuur met Oberon. Hij maakt jullie veel groeten over en kocht voor

elk van de kinderen een T-shirt ! Leonie was bij de kindjes gebleven om de

verjaardag van Pieter te vieren, en na de middag gingen ze met vrienden 

zeilen. Wekelijks neemt hij aan de zeilregatta deel hier in de ruime haven.

Vandaag is het precies 1j dat jullie samen het panamakanaal doorvaarden 

Een adembenemend avontuur, dat ik nog eens doorlas op hun blog (17/3/10). 

Het zou best kunnen dat dieven de propeller vd Elena ontvreemd hebben. 

Ik vertel dit hier a tafel a een bemanningslid, die me bevestigde dat er heel

wat georganiseerde misdaad cirkelt in en rond het panamakanaal, meestal

ivm drugsmokkel. Zo wordt in de 1e sluis vaak door duikers de onderkant 

van schepen gecontroleerd, of er niets onderaan meegesmokkeld word. 

Drugtraffikanten durven zelfs onderaan schepen die naar Brisbane varen, 

cartouches (torpedos) met cocaïne bevestigen...!  Merkwaardig genoeg is
het niet de eerste keer dat een zeiljacht z'n schroef 'verliest' in die sluis !
Hadden ze de schroef van dien 'Oyster' maar afgevezen !

Pro's en cons van de verdere reisroute werden onder de loupe genomen.

Via Zuid-Afrika ziet hij niet zitten, dus moet Elena getransporteerd worden

vanaf India tot Suez, en da's niet goedkoop ! De totale hoogte speelt parten

en een mast neem je er zò maar niet uit zeker ? Of wat inkorten, Adam !!??
Cargo tot 6 m hoogte kan op de Walleniusschepen geladen worden ! 

Na afscheid genomen te hebben en nog wat gewinkeld, was ik net aan 

de boot terug toen een hevige stortbui losbrak: zoveeel water op een uur tijd, 

heb ik nog nooit uit de hemel zien vallen tenzij in Palenque (Mexico): je zag 

geen 500 m ver meer. De zondvloed hield inmiddels op, iedereen is binnen.

Ondertussen is 't 21 u geworden en donker: we varen uit met achter ons het
mooiste feeërieke zicht ooit: bij heldere nacht, de lichtjes van de kustlijn, in
die machtige, wijdse baai van Auckland -met in kontrast daarmee, het donkere
dreigende profiel van die oude vulkaan opzij, kompleet in duisternis gehuld.
Onvergetelijk. Laatste etappe naar Brisbane, Australië, waar ik afmonster en
A Small Nest mij zal opwachten, het doel van mijn Odyssee !

voer voor filosofen

Voltaire trekt graag van leer tegen de nonsens van de katholieke kerk, en sommige van haar 

praktijken, zoals het doopsel. De hypocrisie die erachter schuilt ontmaskert hij genadeloos : 

ik neem een paar uittreksels uit zijn Dictionaire Philosophique (1764), waar ik een engelstalig

exemplaar van bij heb, in de bibliofiele Penguin reeks, Great Ideas, boekje dat ik aan de kapitein

wil schenken als ik komende week afscheid neem. Reeds heb ik een opdracht opgesteld op een

postit, die gaat als volgt: ‘Dear captain: you will enjoy this little book, written by an eminent 

philosopher, who’s ideas match quite well with yours! Like you, he believes that no man is 

born evil.’ Z’n dochter -ongelovig als hijzelf, trouwt in september met ‘n dominee, prima kerel, 

zo benadrukt hij. Ik wens haar en de kapitein vanzelfsprekend alle geluk toe bij dit huwelijk; 

tussendoor zal hij in dit boekje genoeg stof vinden ter discussie met zijn a.s. schoonzoon.

Want, Voltaire, vader van de Franse revolutie notabene, is van alle tijden: ‘Immortalis !’

Een paar uittreksels, naar aanleiding van de traditionele doop bij het passeren

van de equator (zie lager: ‘Vi Neptunus’) hier aan boord van M/V Oberon.

“Mensen, die zich als altijd door hun zintuigen laten leiden, stellen zich gemakkelijk voor, dat 

wàt het lichaam wast, ook de ziel zuivert. Reeds onder Egyptische tempels bevonden zich grote waterciterns ten behoeve van de priesters... en sinds ‘s mensen heugnis tot op vandaag, zuiveren de Indiërs zich in de Ganges, ritueel dat ons via de Hebreeuwen bereikte. Johannes doopte in de Jordaan, ook Jezus liet zich door hem dopen, hoewel ie zelf nooit iemand gedoopt heeft - maar wie gaat er nu

aan zo’n ritueel raken: zo werd het doopsel hoofdritus en bezegeling van het Kristen zijn.

In de eerste eeuwen van het Christendom, werd dit sacrament lekker misbruikt, door tot aan zijn 

sterfbed te wachten, om het doopsel te ontvangen. Mooi bewijs daarvan, het voorbeeld dat keizer Constantijn zelf gaf (grondlegger van de katholijke staatsgodsdienst, ‘unam sanctam et apostolicam ecclesiam’ –geloof me ! nvdr) met volgende redenering: het doopsel wist alles schoon: eerst mijn 

vrouw en zoon ombrengen, en nog een paar rivalen, waarna ik me dopen laat, en de hemel komt

mij toe ! En dat deed hij ook,” aldus Voltaire.

Het is gewoon een perverse gedachte -om hem verder even samen te vatten- dat de mens van nature slecht zou zijn, en zo in de wieg gelegd; pervers is het, om een onschuldig kind onder al het denkbare kwaad van de wereld te willen bedelven. ‘Want als het zo was,’ -Voltaire is eigenlijk goddelijk (!) in

zijn bewijsvoering, ‘dat hij in wezen slecht, en even kwaadaardig zou zijn wanneer ongeluk hem treft

(wat hem ongetwijfeld aan zou zetten om uit woede wraak te nemen voor het hem aangedane leed), 

dan zouden we elke morgen zoveel mannen vinden, die door hun vrouw koud gemaakt werden, en vaders van ’t zelfde, door hun kinderen, zoals we bij dageraad de kippen aantreffen, die door een 

wezel de keel overgebeten zijn om het bloed te drinken !’ Pervers idee, inderdaad, want op zich 

reeds oorzaak van veel kwaad: of hoe je gelovige mensen met een levenslange neurose opzadelt !

Voor Voltaire is de begeerte de bron/moeder van alle kwaad: de begeerte, die men op zijn ergste

aantreft in steden als Rome, Venetië, Parijs, Londen en Amsterdam!  Zo staat het er !! (waar hààlt

ie het ?!) ‘Ongetwijfeld is er nog téveel kwaad in de wereld, maar, er is oneindig veel minder kwaad, 

dan men denkt,’ zegt hij, en dit verklaart hij door des mensen subjectiviteit: ‘wij overdrijven,’ zegt hij,

bij ’t minste dat er verkeerd gaat: ‘zijt ge bedrogen, dan zijn àlle mensen leugenaars en bedriegers! 

voor een melancholicus die slachtoffer werd van een onrechtvaardigheid, stikt het ganse universum

van verdoemden, terwijl een jongeling op vrijersvoeten, die na de opera uit souperen gaat met zijn

geliefde aan zijn zijde, zich nauwelijks zal voorstellen dat er ongelukkige mensen bestaan.’

(yterst interessante definitie van melancholie: vindt ge in geen enkel tekstboek!)

 

Zou Voltaire dit vandaag nog zeggen, met al wat we rondom ons en op TV zien? Oorlog alom !

Heeft de misdaad tegenwoordig andere proporties aangenomen? Denk aan misdaadorganisaties..

Wat een tsunami kan teweeg brengen, wist hij wel, sinds de ramp die Lissabon overkwam in 1755.
Toch laat hij -tegen beter weten in, Candide terplekke zijn stoplap herhalen: “tout est pour le mieux,

dans le meilleur des mondes”. Persoonlijk verkies ik: "Cultivons notre jardin," - eronder verstaan:
elk zijn eigen tuintje wieden ! ".. en elk moe voo' z'n eigen deure vagen," orakelde ons moeder !

De prachtige Zweedse encyclopedie, Bonniers Uppslagsbok*, die iedereen in de bar kan raadplegen,

citeert uit Candide: "alla sät är bra, utom de tråkiga"! = alle wegen zijn goed, behalve de vervelende, terwijl de zweden er in de dagelijkse omgang ".. utom de dåliga" van gemaakt hebben:
'alle wegen zijn goed, behalve de slechte !!' Van logica gesproken !

* Voltaire, François-Marie Arouet : hans prosa är kvick, klar, elegant och träfsäker..! Kämpade för tankefrihet, religionsfrihet och tolerans. (die Gedanken: met wat duits en westvlaams kom je er wel!)

correspondentie met de basis

Guido,

Dank voor uw bijzonder verhaal. Altijd genieten wanneer we dit lezen. 

De volle impact van de Tsunami is voor ons momenteel nog onvoorspelbaar,

maar zal ongetwijfeld ernstige gevolgen hebben. Eerst hopen dat Japan redelijk

uit de enorme miserie komt. Ik heb het momenteel weer erg druk met een trip naar (...) 

en een 4 daagse meeting in Stockholm later in de maand …

Vriendelijke groet en een schitterend verblijf toegewenst 

bij je zoon, schoondochter en kinderen …

Tot later! Werner 

----------------------------      ..... even later :


Hallo Werner, 

een goede reis naar Bremen en naar Stockholm gewenst: mocht u mevr. Wallenius 

ginder ontmoeten - hier spreekt iedereen van 'Margarete/a' - maar ik wil nog niet te

familiair doen, breng haar dan mijn respectvolle groeten over, wil je, en zeg haar :

1)-> dat ik elke dag aan haar moet denken, niet alleen omdat ik haar cabine mag 

betrekken, maar de ganse spatieuse hotelaccomodatie ademt haar generositeit uit. 

Zij heeft met Aïda, Othello, Aniara en Oberon, die allen identiek uitgerust zijn, 

de vier mooist/best geaccomodeerde cargoschepen ter wereld 'op haar naam staan', 

getuigen hier mensen die 't kunnen weten. Ook de ruimte speel een belangrijke rol.

Ik kan er van meespreken inmiddels, hoe een beetje véél comfort - en dat màg wel 

(het moét zelfs, zou ik durven zeggen) het leven op de lange omvaart aangenaam maakt :

geen overbodige luxe, mijn gedacht, want op zee ben je constant gekonfronteerd met de 

natuurkrachten, met het zolang samen opéén zitten, ver van huis en van zijn geliefden, 

zonder dat je 'weg of wèèr kunt -(lees: eràf !!) in tijden van spanning of bij konflikten...:

kortom op zee is het niet altijd een pretje. 

2) dat ik nog nooit zo goed geslapen heb in den vreemde als in hààr bed, onder hààr 

donsdeken: de beste beddebak ooit -zonder bijbedoeling uiteraard, maar het brengt 

ne mens toch op gedachten, die ik vanzelfspreend graag met U deel! Het zij zo !

Met vriendelijke groet !

Guido

Il ritorno de Ulysse in patria

Reizen is de 'real thing', reageerde Willem fel, op wat ik daar laatst schreef !
Op 'n reactie van Leonie en Adam, van de 'Elena', medereizigers van Willem, 
waar ze samen mee voeren tot Tonga, eiland waar wij nu ongeveer passeren, 
heb ik ondermeer het volgende geantwoord (naast wat je kunt lezen als reactie 
op de vorige blog) - n.a.v. een prachtige, aangrijpende tekst. 


Over Griekse literatuur heb ik in mijn latijn-wiskunde humaniora weinig gehad, 
maar van de reizen van Odysseus, heb ik in de loop der jaren, wat opgestoken, 
omdat dit ondermeer in muziekdrama's, toneelstukken en opera's terugkomt. 
Wist je dat Ulysses zelfs de haven van Vlissingen aangedaan heeft !? Die van 
Zeeland, waar ik heel wat vrienden heb (RC Middelburg), weten dat zeer goed !
Hij gaf er zelfs zijn naam aan: oorspronkelijk "Ulyssingen"! geloof het of niet !!


De veelzeggende tekst die geciteerd wordt, hangt in de Elena niet voor niets
aan de deur, vermoed ik, want ook mij komt die over als een soort openbaring: 
allengs ervaar ik meer en meer welke diepmenselijke rijkdom scheepje-varen
met zich meebrengt, en het begint mij stilaan te dagen, dat dit zoiets als een 
goed bewaard geheim van zeevaarders is, om van economische rijkdommen
nog maar te zwijgen, cfr de handel in specerijen destijds. Nu zijn 't auto's enz.


Meer en meer begrijp ik Ulysses: dat die zwerver niet 'gepresseerd' was om
naar huis te keren! Hedwig zal even geduldig op mij wachten als Penelope, 
zeg ik tot mezelf: in één van haar reacties een paar dagen terug, sprak ze me 
trouwens al ààn, met "Odysseus"! Entre bon entendeurs: één woord volstaat 
voor een goed verstaander, zeggen ze bij ons ! No hurry, indeed, lees maar !
"But don't in the least hurry the journey :
better it last for years, so that when you reach the island you are old,
(and) rich with all you have gained on the way.."
...een niet mis-te-verstane boodschap, een onverbloemd advies, en, 
gezien ik me bijlange nog niet oud voel... neemt de verleiding gestaag toe !


'Il ritorno de Ulysse in patria', late opera van Monteverdi, een meesterwerk, 
componeerde hij toen ie ook al van jaren was, zo'n 70, maar blijkbaar nog
niet uitgezongen -hoewel het die frisheid van zijn eerste baanbrekende 

opera, L' Orfeo (1606 : hij was toen 30), niet meer heeft. Ver even oud,

ondervond ik de inspiratie, in vergelijking tot vroeger al fel tanend, maar, 

als ik zo voor mijn laptop zit, en aan viooltjes denk, komt ze al doende, 

de muze, en voel ik me, zoals in het liedje, 'net als een koning zo rijk'. 

Vooral als ik wat reacties of mails binnenkrijg. 

We reizen niet meer om te leren, maar in mijn 'oude dag', 

kan het misschien nog, om wat inspiratie op te doen.. 

final countdown

Vanmorgen vroeg ik een onderhoud aan met de kapitein, want ineens begon ik me te realiseren dat 

het juist nog 8 d was voor we in Brisbane toekomen, en ik àfmonster: er valt trouwens één dag wèg, 

bij het overschrijden van de 360° meridiaan, en van een bemanningslid heb ik al begrepen, dat het 

niet zondag 13 is die wegvalt, maar de maandag: derhalve wordt hier op de boot aan 'de zondagsmis' 

niet geraakt. Dagindeling die -behoudens de wachtregeling, afwijkt van het wekedagse, nl. slechts 2 

maaltijden, brunch om 10u en om 15u dinner. 

The final countdown dus. Ik vroeg hem -naast een paar practische dingen ivm douane en bagage, 

of hij ons experiment nog zou herdoen: je weet nooit, wat een charel als ik, allemaal ook teweeg zou 

brengen bij de vaste bemanning: tot capita, tot sensus ! Zoveel hoofden, zoveel miserie, en zoveel 

mogelijke misverstanden, zou ik er van durven maken. Een vreemde vogel als ik (odd bird - zei Klaus)

in de bijt, da' s al niet evident ! (Maar 'k heb me gedeisd gehouden: U zult ook àchter mijn rug geen 

klachten horen). Zijn antwoord was trouwens onverdeeld positief: hij herhaalde dat hij graag mensen 

leert kennen, en graag nieuwe vrienden maakt. Geen probleem dus, ik passeerde mijn 'examen'.

De kapitein zelf wist te duiden dat dit dé reis van mijn leven moet geweest zijn, en dat is ook zo.

Maar -zonder vooruit te lopen, zonder ongelukken en zonder problemen en zonder moeilijkheden te 

veroorzaken, ben ik er zonder kleerscheuren van àf gekomen, en zijn zìj goddank! -takgud (zweuds neologisme), van mij verlost. Voor herhaling vatbaar, zo heb ik begrepen ! Gelukkig ben ik het engels
goed meester, want mekaar goéd verstaan is op een schip van levensbelang. En ze zijn al spaarzaam
met hun woorden -van hoog tot laag ! Vanavond, relax nl. op zaterdag, was het een gans andere 
atmosfeer, en heb ik wel 2 metamorfosen gezien, die ik eerst niet voor mogelijk geacht zou hebben.  


Vanaf nu is het aftellen, douaneformaliteiten voorbereiden, afspreken met Willem, valiezen maken.
Nog een tussenstop in Nw Zealand op donderdag, en zondagnacht komen we in Brisbane toe.